مردی موز در دست در باران قدم می زند. از کجا می‌آيد؟ به کجا می‌رود؟ چرا موز می‌خورد؟ باران با چه شدتی می‌بارد؟ موز را از کجا آورده؟ اسم موز چيست؟ با چه سرعتی حرکت می‌کند؟ آيا به باران اهميتی می‌دهد؟ توی ذهنش چی می‌گذرد؟. کی اين پرسش‌ها را می‌پرسد؟ کی قرار است جواب بدهد؟

چرا؟ اهميتی هم دارد؟ درباره‌ی مردی . . .

 اثر: ریموند کارور
 ترجمه:فرزانه طاهری

همان مرد کور، دوست قدیمی زنم. بله، خود او داشت می آمد شب را پیش ما بماند. زنش مرده بود. برای همین آمده بود به دیدن قوم و خویشهای زن مرده اش در کانتی کات. از خانه ی همانها به زنم تلفن کرد. با هم قرار و مدارش را گذاشتند. با قطار می آمد، پنج ساعتی توی راه بود و زنم میرفت ایستگاه به استقبالش . . .

سلام                                
به دوستانی که اهل کتاب و کتاب خوانی هستند، کتاب سنفونی مردگان اثر عباس معروفی  پیشنهاد می کنم.
البته آنهایی که اهل کتاب باشند، حتما"  این کتاب را خواندند. به هر حال سمفونی مردگان رمانی . . .

نمی دونم ما آدم ها چرا به اعتماد دیگران به خودمودن اینقدر نیاز داریم.فکر می کنم بخشی از عشقی که بین آدم ها است را همین تشکیل می دهد.

تازگی ها چند وقت که . . .

یکبار در اردوگاه کنده ای را در آتش گذاشتم و کنده پر از مورچه بود. همین که شروع به سوختن کرد، انبوه مورچه ها بیرون ریختند. اول به طرف وسط رفتند که آتش می سوخت. بعد برگشتند و به ته کنده فرار کردند.هنگامی که به قدر کافی در ته کنده جمع شدند توی آتش می افتادند. بعضی ها در می رفتند و نمی دانستند کجا می روند،ولی بیشترشان به طرف آتش و بعد ته کنده می رفتند و سرانجام . . .

به یقین هر که به هر جای در آید از پای،
دست هایش بسته است،                                                                                 

دست در دست که داری اگر،
      دانی دست، چه سخن ها که بیان می کند از دست به دوست.

                                                                         فریدون مشیری

                                     شوپن هاور نویسنده یونانی

                                  بنیامین دیزراییلی