اولین باری که مشکل بستن کراوات دیدم، ۸ یا ۹ سال بیشتر نداشتم.
عروسی برادر یکی از همسایگان ما بود، مثل اینکه کسی از خانواده و اطرافیان داماد و خود داماد نمی توانست کراوات را گره بزند. همه سخت در حال تلاش بودند، اما به نتیجه دلخواه نمی رسیدند.
تا اینکه بابای من رسید و کراوات داماد را گره زد.

از آن زمان تا به حال همیشه سعی کردم گره های مختلف یاد بگیرم. دو سه تایی هم خودم یاد گرفتم.
تا این امروز به طور اتفاقی فایل آموزش گره زدن کراوات را دیدم.
میدانستید در دنیا مردم به ۱۹ روش مختلف کراوات را گره می زنند.

یادمه یکی می گفت، کراوات عجب در پوشش انسان معجزه می کند. معتقد بود، وقتی کسی کراوات میزند، حتما قبل از آن پیراهنش را اتو کرده، وقتی پیراهنش اتو شده باشد، نمی تواند شلواری بدون اتو بپوشد. پیراهن و شلوار اتو شده، حتما، سر و صورتی مرتب و اصلاح شده می طلبد. دم در هم که  می خواهید برید، نگاهی به کفش هم می اندازید، که خاکی نباشد. حالا هی بگید، کراوات بده، غربزده و . . 

این فایل را برای تمامی دوستداران کراوات گذاشتم. همیشه خوش تیپ باشید.

می دانم شاید برای بعضی از دوستان تکراری باشد و چه کنم این آهنگ این روزها خیلی به من
می چسبد.

 

دانلود آهنگ One Love از گروه Blue:(حجم 832KB)

Yeahhh Alright!!
It's kind a funny how life can change
Can flip 180 in a matter of days
Sometimes love works in mysterious ways
One day you wake-up gone with-out a trace

[bridge]
I refuse to give up
I refuse to give in (yeah)
You're my everything
I don't wanna give up
I don't wanna give in, oh so
Everybody sing

Common
[chorus]
One love - for the mother's pride
One love - for the times we cried
One love - gotta stay alive
I will survive
One love - for the city streets
One love - for the hip-hop beats
One love, Oh I do believe
One love is all we need

Common
Late at night I'm still wide awake
Feel this is far more than I can take
I felt my heart could never break (never break)
Now I know that's one big mistake

[bridge]
I refuse to give up
I refuse to give in ohh now
You're my everything
I don't wanna give up
I don't wanna give in, oh no
Everybody sing

[chorus]
One love - for the mother's pride
One love - for the times we cried
One love - gotta stay alive
ooo...)
I will survive
One love - for the city streets
One love - for the hip-hop beats
One love (one love), Oh I do believe
One love is all we need

That's right
Baby, just love me love me love me
Baby, just hold me hold me hold me
Oh.., love me love me love me, Oooh one love
Baby, just love me love me love me
Baby, just hold me hold me hold me
Oh.., love me love me love me, Oooh

[chorus]

One love-for the mother's pride
One love-for the times we cried
One love-gotta stay alive (ohhh)
I will survive
One love-for the city streets
One love (One love)-for the hip-hop beats
One love (One love),oh I do believe
One love is all we need

One love-for the mother's pride
One love-for the times we cried
One love-gotta stay alive (ohh yeaah)
I will survive
One love (One love)-for the city streets
One love (One love)-for the hip-hop beats
One love, oh I do believe
One love is all we need

همیشه، در هر زمان، مکان و موقعیتی آوای ربنای آقای شجریان را شندیم، مرا به سال های دور، به سال هایی که در کنار مادر پای سفره افطار می نشستیم، و انتظار افطار را می کشیدیم، می برد.

دیگر برایم مهم نبود، ساعت . . .
ادامه مطلب

در ادامه مطلب چند عکسی از مناظر ساری که در اردیبهشت امسال گرفتم گذاشته ام.
دوست داشتین یه نگاه بیاندازین.

ادامه مطلب

بعضی وقت ها اتفاقاتی در زندگی می افتد، که در ابتدا انسان را به هم می ریزید، شاید به زمین و زمان بدوبیراه بگی و ناراحت و مستاصل و غمگین باشی، ولی بعد از گذشت چند روز همان اتفاقات بد و اندوهگین چنان برایت زیبا، خوشایند و جذاب میشوند که خودت هم باور نمی کنی. برای من هفته ای که گذشت، چنین بود. اطرافیان من، همیشه من را آدمی خوش شانس می دانند، ولی در تمامی اتفاقاتی خوبی که برای من تا به حال افتاده، برای اولین بار حضور یک نیروی برتر یا یک حامی را کاملاً احساس کردم. با اینکه با تقدیر مخالفم، ولی فکر میکنم اتفاقات خوب برای من شانسی بوجود نمی آیند، بلکه می بایست رخ دهند. شدیداً به بهشت و جهنم در همین دنیا اعتقاد دارم، و فکر می کنم هر آنچه تا به حال برایم اتفاق افتاده، حاصل گفتار و کردار و پندارهای من بوده است.

خواندن مطالب ذیل را به شما توصیه نمی کنم.
منتظر پست بعدی بمانید.

 

ادامه مطلب

همیشه وقتی برای یک مدت کوتاهی به سفری میرید، جاذبه های بصری محیط جدید می توانند چنان شما را جذب کنند، تا چشم شما از روی پاره ای حقایق بسته بماند. اما زمانی در آن محیط زندگی می کنید، خیلی چیزهای کوچک و بزرگی می بینید، که پیش فرض های شما را تغییر می دهند. البته متاسفانه بخشی از پیش فرض های غلط برای ما ایرانی ها، نوعی انزوا و بسته بودن کشور ماست. چونکه تا زمانی شما با مردم و محیط کار و اجتماع یک جامعه برخورد نداشته باشی و تمامی اطلاعاتت بر اساس منابع درجه 2 یا 3 مثل فیلم و اینترنت و تا حدودی اخبار باشد، پیش فرض های غلطی نسبت به یک جامعه پیدا میکنید.
شاید تا به حال به توریست هایی برخورد کردید، که وقتی وارد ایران شده اند، . . .

ادامه مطلب

اتفاق جالبی که برای من و دوستم در ونیز افتاد، باعث شد چند روز در مورد آن تحقیق کنم.

داستان از این قرار بود، در میدان اصلی شهر ونیز "میدان سن مارکو" داشتیم راه می رفتیم و عکس می گرفتیم، یک دختر 15 یا 16 ساله آمد جلوی ما و یک کاغذ بزرگ رویش با حروف بزرگ به ایتالیایی چیزی نوشته شده بود نشان داد.
نمی فهمیدم چی میگه؟ همین جور اون یه چیزهایی می گفت، من هم همش می پرسیدم چی میگی؟
تا اینکه یه دختر دیگه . . .

ادامه مطلب

ادامه مطلب

این عکس رو در مهر امسال در اصفهان از داخل ماشین در ترافیک گرفتم.

نکته جالبی در عکس هست.

نمی دانم، من تو را گم کرده ام، یا تو مرا پیدا نمی کنی.

دیشب فیلم نه چندان خوب "هر شب تنهایی" صدر عاملی را در جشنواره فجر دیدم. این جملات در سکانسی از فیلم در ذهن من می آمدند و می رفتند. حتی الان هم نمی دانم چه می خواهم بنویسم.

در آپارتمانی که زندگی میکنم، در توالت و اتاق خواب آن دو نکته جالب وجود دارد.
توالت این آپارتمان، برخلاف تمام توالت های جهان همیشه بوی خوبی از آن به مشام می رسد. انواع بوهای خورشت قورمه سبزی، فسنجان، خوراک مرغ، دمپخت برنج عطری، ماهی سرخ کرده، آش و موارد دیگر. نمی دونم چطور این بوها به توالت آپارتمان من می رسند، ولی چیزی که مسلم است، . . .
ادامه مطلب

فکر نمی کردم، دیدن و بوسیدن و بغل کردن مادر پس از مدت ها، حسی زیبا و سرشار از انرژی به من دهد. این قدر این حس لذت بخش بود، حتی وقتی دم دمای صبح از خواب بیدار شدم، چند قدمی به سوی توالت می رفتم، همچنان لبخند می زدم و نمی دانستم برای چی لبخند می زنم. ناگهان یادم آمد، خواب مادر را بعد از مدت ها دیدم و بغلش کردم.

به جرات می توانم بگم، در کل عمرم دو بار با گریه از خواب پا شدم و یک بار با خنده.
گریه اولم، بر می گرده شاید به 16-17 سال پیش، که یک کابوس دیدم، خواب دیدم شخصی من را دزدیده. دومین آن، بر می گردد به یک ماه پیش، در هتلی در ساری، دقیقآً نمی دانم برای چه با گریه و حق حق زیاد از خواب پا شدم. شدت این ماجرا به حدی بود، که حتی دقایقی بعد از بیدار شدن هم نمی توانستم جلویش را بگیرم. خنده را هم که گفتم.

حالا نمی دانم تعبیر دو کابوس قبلی چیه؟ نکنه یک گاو می خواد بیاد گاو ما را بخوره؟؟!

سراپا اگر سرد و پا بسته ایم،
            ولی دل به پاییز نسپرده ایم،
چو گلدان خالی لب پنجره،
            پر از خاطرات طرب خورده ایم.
اگر داغ دل بود، ما دیده ایم.
اگر خون دل بود، ما خورده ایم.
اگر دل دلیل است، آورده ایم.

چه نارارحت کننده است وقتی در یک دوره 6 روزه دو بار جریمه می شوی.
هر کدام 13000 تومان و هر دو برای پارک ممنوع. آی چه می سوزه. 
اولیش برای پارک ممنوع دور میدان نقش جهان اصفهان بود. ظهر 5پنج شنبه رفتم یه نهار بخورم.
دومیش هم دیشب (جمعه)  وقتی از فیلم کنعان برگشتم در خیابان انقلاب.
حالا همش این عدد 26 جلوی نظرمه. واااای آآآآآآآخ

  از بچگی همیشه  مراکز استان چهارمحال و بختیاری، کهکیلویه و بویر احمد و کردستان را با هم اشتباه می کردم. همیشه مرکز یکی را برای آن یکی می گفتم. تا اینکه هفته گذشته قرار شد به شهرکرد مرکز چهار محال  بروم. اولین نکته جالب این سفر. . .

ادامه مطلب

ادامه مطلب

  نگفته بودم.سه ماهی بود، تصمیم داشتم در یک امتحان آیلتس شرکت کنم. اول از همه باید بگم چقدر برای ثبت نامش سختی کشیدم.
از هر کی میپرسیدم میگفت تو ایران نمیشه ثبت نام کرد. پارتی میخواد، شانس میخواد تا بتونی ثبت نام کنی. باید بری دبی امتحان بدی، یاکوالالامپور، آنکارا، باکو و یا ایروان. البته همه جای دنیا می شد امتحان داد. ولی اینها بهترین انتخاب ها بودند.
من هم که خردادماه دیدم از امتحان در ایران خبری نیست، دبی هم چون قبلاً دیده بودم، ایروان ارمنستان را انتخاب کردم.یادمه یک هفته تمام وقت گذاشتم تا
ادامه مطلب

ادامه مطلب