در آپارتمانی که زندگی میکنم، در توالت و اتاق خواب آن دو نکته جالب وجود دارد.
توالت این آپارتمان، برخلاف تمام توالت های جهان همیشه بوی خوبی از آن به مشام می رسد. انواع بوهای خورشت قورمه سبزی، فسنجان، خوراک مرغ، دمپخت برنج عطری، ماهی سرخ کرده، آش و موارد دیگر. نمی دونم چطور این بوها به توالت آپارتمان من می رسند، ولی چیزی که مسلم است، تمام این ها از آشپزخانه همسایه کناری ما در طبقه است.باور بفرمایید بو اینقدر شدیده که حتی اگر در ماهی تابه روغن داغ بشود، در توالت اثر خودش را می گذارد. حس بویایی من در این مدت چنان تقویت شده است، که حتی در روزهایی که مهمان دارند، انواع غذاهایی را که تدارک دیدند را میتوانم تشخیص بدهم. البته تمام این تشخیصات زمانی است که در شما در توالت حضور داشته باشید. درب بسته باشد دیگر خبری نیست.

نکته دوم اتاق خواب من است، که دقیقاً بر روی اتاق خواب همسایه طبقه پایین من است. از آنجایی که من بر روی زمین می خوابم،  هر گاه به پهلو می شوم، بالشت من شبیه یک تقویت کننده صدا عمل می کند، و از طبقه پایین صدا به راحتی قابل شنیدن است. و از آنجایی که در طبقه پایین یک زوج جوان با یک فرزند کوچک چند ماهه زندگی می کنند، معمولاً شب هنگام دچار مشکل هستم. یا بچه سر و صدا می کند، نمی گذارد، پدر و مادرش و من راحت بخوابیم، یا اینکه بچه خواب است، صدای پدر و مادر  بچه نمی گذارد من بخوابم. باور کنید، حتی اگر تمام ساکنین طبقه پایین هم خواب باشند، صدای خرخر مرد خانه هم باز هم آزار دهنده است.
حیف این آپارتمان با چنین توالتی چنین دلپذیر و اتاق خوابی چنبن عذاب آور.

پ.ن:
حالا وقتی می گند، بابا برای خانه عابق صوتی، حرارتی و غیره استفاده کنید، بگید نه.
همسایه عزیز، اینقدر غذای سرخ کرده درست نکن، این همه میگند کلسترول میره بالا نشنیدی؟
همسایه عزیز، بچه وقتی نصف شب گریه می کند، دل درد است، یا خودش را خراب کرده. به غذایی که بهش می دید، دقت کنید، نه اینکه نصف شب بابایی لالایی کنید برایش.
همسایه عزیز، در طول هفته یک پنج شنبه بیشتر وجود ندارد نه چهار یا پنج تا. کمی رعایت حال خودت را هم بکن.